رفتار نواب باید برای ما الگو باشد
بازخوانی سخنان عزت الله سحابی از چهره های شاخص ملی – مذهبیدر سال 59، به مناسبت سالروز اعدام انقلابی رزم آرا در 16 اسفند 1329 پیرامون فداییان اسلام بطور عام و شهید نواب صفوی به طور خاص حاوی نکات قابل توجهی است.

فداییان اسلام که نقش تاریخی آنان در به ثمر رساندن ملی شدن نهضت نفت قابل انکار نیست، طی سالهای اخیر همواره مورد هجمه تجدیدنظرطلبان و روشنفکران بوده است. به گونه ای که طی سالهای حاکمیت دوم خرداد بسیاری از روزنامه های زنجیره ای و هم چنین چهره های این جریان، فداییان اسلام را خشونت طلب، افراطی و تندرو توصیف نمودند لکن سخنان تاریخی عزت الله سحابی پیرامون این گروه و شخصیت شهید نواب صفوی در سال 59 از آن رو حائز اهمیت است که این سخنان در تضاد کامل با اظهارات و مشی فعلی این طیف فکری قرار می گیرد.

سحابی در قسمتی از گفتگوی خود با روزنامه جمهوری اسلامی مورخ 27 دی ماه 1359 به توصیف آشنایی خود و نواب صفوی و برخی از فعالیت های وی می پردازد:

« نواب تا پایان سال 31 در زندان بود و اوایل سال 32 آزاد شد. ما آن موقع در انجمن اسلامی دانشگاه فعالیت می کردیم و با نواب آشنا بودیم و در ملاقاتی که با او کردیم، متوجه همفکری خود با او شدیم. در آن دوران، ما دانشجو بودیم و در سطح روشنفکری کار می کردیم؛ ولی بین ما وحدت نظر وجود داشت. نواب در اردیبهشت سال 32، به اردن، مصر، عراق و فلسطین سفر کرد. آن روزها به دنبال ملی شدن نفت ایران، در میان مصری ها شور و هیجانی برای ملی کردن کانال سوئز مصر به راه افتاده بود. نواب در مصر سخنرانی مفصلی کرد و اخوان المسلمین را سخت تحت تأثیر قرار داد؛ آن قدر که جمال عبدالناصر، حضور او را در مصر جایز ندید و بسیار محترمانه اخراجش کرد»

وی در ادامه به ذکر گوشه هایی از تقابل نواب با رژیم پهلوی پرداخته و از روحیه ی ضد فساد و ضد قدرت نواب تجلیل می کند:
هنگام کودتای 28 مرداد، نواب در بغداد بود و روی سوابقی که با مصدق داشت، در مصاحبه ای، از سقوط حکومت او اظهار رضایت کرد. او در آذر سال 32 به ایران برگشت و ما در ملاقاتی که با او داشتیم، درباره فساد زاهدی و اعوان و انصارش با نواب صحبت کردیم. البته او خودش هم در جریان امور بود و از همان لحظه تصمیم گرفت که با رژیم کودتا کنار نیاید. دولت کودتا که از مواضع ضد مصدق نواب آگاه شده بود، سعی کرد به او نزدیک شود؛ اما نواب، مبارزه با رژیم را آغاز کرده بود. در دی و بهمن 32، در جریان انتخابات دوره هجدهم مجلس، افراد وابسته به رژیم سعی کردند او را به پذیرش مقام وادار کنند؛ اما نواب زیر بار نرفت. حتی به او پیشنهاد پول هم دادند؛ ولی نواب قاطعانه رد کرد. دوستان نواب، بی آنکه او را در جریان امر قرار دهند، او را از قم کاندیدای مجلس کردند. نواب به محض اینکه متوجه شد، دستور داد همه اعلامیه هایی را که برای این کار چاپ شده بودند، بسوزانند و حاضر نشد کاندیدای مجلس شود. به این ترتیب، رژیم متوجه شد که نواب با او سر سازگاری ندارد»




[ ادامه مطلب... ]


توسط : pahlevan - شنبه 22 اسفند 1388 - 08:07:41    خواندن / ارسال نظرات :0